نمای کوچک، زندان بزرگ
- AD MIN
- 2 days ago
- 8 min read
گزارش هفتگی از نادیده انگاشتن حقوق و آزادیهای شهروندی و زندانیان سیاسی در ایران
-شنبه ۱۱بهمن ، ۲۵۸۴ شاهنشاهی
فرستادهشدن منوچهر بختیاری به زندان بندرعباس
صبا بختیاری، عمهٔ جاویدنام پویا بختیاری، در حسابهای شبکههای اجتماعی خویش از بازداشت دوباره و فرستادهشدن برادرش، منوچهر بختیاری، به زندان بندرعباس خبر داد.
بر پایهٔ این نوشته، منوچهر بختیاری امروز در تماس با خانواده، جزئیات بازداشت دوبارهٔ خود را بازگو کرده است. به گفتهٔ او، بازپرسهای این پرونده محسن روستایی و علیرضا فرزانه هستند و دادرس رسیدگیکننده، معتمدی از شعبهٔ ۱۲، برای او قرار سپردهای به بهای پنج میلیارد تومان صادر کرده است؛ در حالی که خانوادهٔ بختیاری سالهاست زیر فشارهای امنیتی، بازداشتهای پیدرپی، ضبط داراییها و بازنگرداندن سپردههای پیشین قرار دارد و در عمل توان فراهمکردن چنین مبلغی را ندارد. در اینگونه پروندهها، سپرده به ابزاری برای فشار اقتصادی و کیفر دادن خانوادههای دادخواه بدل شده است.
نگرانکنندهتر آنکه، به گفتهٔ منوچهر بختیاری، یک شب پیش از بازداشت، چهار نفر با رفتن به خانهٔ او، وی را به کشتن تهدید کردهاند؛ تهدیدی آشکار که بیم جدی نسبت به جان او پدید آورده است.
گناهنامههای نسبتدادهشده به او شامل «فراخوان به خشونت و خونریزی»، «پیوند با رهبر گروه تروریستی» و «نامهنگاری با دونالد ترامپ» است؛ گناهنامههایی کلی، تکراری و ناروشن که سالهاست علیه کنشگران مدنی و خانوادههای دادخواه به کار میرود و آشکارا با بنیانهای دادرسی دادگرانه ناسازگار است.
پویا بختیاری، فرزند منوچهر بختیاری، در خیزش آبان ۱۳۹۸ با تیراندازی مستقیم نیروهای حکومتی جان باخت. با این همه، بهجای پاسخگویی دربارهٔ این کشتار، پدر او بارها بازداشت و زندانی شده است. واپسین بازداشت نیز در زمانی انجام شد که او تنها سه ماه از آزادیِ مشروط خود را پشت سر گذاشته و در تبعیدِ اجباری به سر میبرد؛ تبعیدی که حتی امکان رفتن بر سر گور فرزندش را نیز از او گرفته بود.
بازداشت رژین حسیننژاد
بر پایۀ آگاهیهای رسیده، رژین حسیننژاد، شهروند بهایی، روز شنبه ۴ بهمنماه ۲۵۸۴ در شهر کرمان توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شد.
بر اساس این گزارشها، مأموران امنیتی همزمان با بازداشت او، شماری از وسایل شخصی و خانوادگی از جمله تلفنهای همراه و لپتاپها را نیز ضبط کردهاند.
بازداشت غزاله رعیت
غزاله رعیت، شهروند بهایی ساکن مشهد، اواخر دیماه ۲۵۸۴ توسط مأموران امنیتی جمهوری اسلامی بازداشت و بهصورت بلاتکلیف در زندان وکیلآباد این شهر نگهداری میشود.
بر اساس این گزارشها، غزاله رعیت در محل کار خود در مشهد بازداشت شد و پس از تفتیش منزلش، به اداره اطلاعات این شهر منتقل گردید. گفته میشود او همچنان بدون تفهیم اتهام روشن و بدون تعیین وضعیت قضایی، در زندان وکیلآباد در بازداشت بهسر میبرد.
بازداشت فرزاد قادری
بر پایۀ آگاهیهای رسیده، فرزاد قادری، قهرمان رشته MMA و اهل شهرستان نور مازندران، شامگاه ۱۸ دیماه ۲۵۸۴ در جریان خیزش ملی، در محدوده ایزدشهر مازندران مقابل «لمیز» آماج تیراندازی نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی قرار گرفت و بازداشت شد.
بر اساس این گزارشها، فرزاد قادری در میان جمعیت حضور داشت که نیروهای حکومتی به او حمله کرده و پس از تیراندازی، او را با خود بردند. از محل دقیق نگهداری و نهاد بازداشتکننده تاکنون اطلاعات روشنی همرسانی نشده است.
به گفته منابع نزدیک، آخرین خبر مربوط به حدود ۱۰ روز پیش است که نشان میدهد پاهای او دچار عفونت عمدی و درماننشده شده و نگرانیها درباره تلاش برای وخیمتر کردن وضعیت جسمانی او و حتی خطر قطع عضو افزایش یافته است.
جان فرزاد قادری در خطر جدی قرار دارد و خانواده و نزدیکانش خواستار روشن شدن فوری وضعیت او هستند.
گذشت بیش از ده روز از بازداشت یاشار تبریزی
یاشار تبریزی، کنشگر سیاسی پادشاهیخواه ساکن تبریز، بیش از ۱۰ روز است که در جریان خیزش ملی بازداشت شده و تاکنون هیچ اطلاعی از محل نگهداری یا وضعیت جسمانی و حقوقی او در دست نیست.
بر اساس این دادهها، یاشار تبریزی روز ۱۹ دیماه ۲۵۸۴ در جریان خیزش ملی در تبریز توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. همچنین گزارشها حاکی است مأموران اطلاعات سپاه در ۲۳ دیماه با یورش به منزل او، اقدام به تفتیش محل و ضبط شماری از وسایل شخصی وی از جمله تلفن همراه و تجهیزات الکترونیکی کردهاند.
تا لحظه تنظیم این گزارش، خانواده یاشار تبریزی با وجود پیگیریهای مکرر، همچنان از محل نگهداری، دلایل بازداشت و اتهامات مطرحشده علیه او بیخبرند؛ وضعیتی که نگرانیها درباره احتمال شکنجه، فشار برای اعتراف اجباری و محرومیت از حقوق اولیه را افزایش داده است.
یاشار تبریزی پیشتر نیز بارها هدف برخوردهای امنیتی و قضایی جمهوری اسلامی قرار گرفته بود. او در پروندههای گذشته با احکام سنگین زندان مواجه شده و از سوی دستگاههای امنیتی به اتهامهایی چون «تبلیغ علیه نظام»، «توهین به رهبری» و «اقدام علیه امنیت کشور» محکوم شده بود.
بر اساس پیشینه همرسانیشده، او پیشتر نیز در آبانماه ۱۴۰۳ خورشیدی پس از احضار به ستاد خبری اطلاعات سپاه بازداشت و مدتی در زندان تبریز نگهداری شده بود و سپس با وثیقه آزاد شد. در سالهای اخیر، جمهوری اسلامی بارها با تشکیل پروندههای امنیتی و صدور احکام متعدد، تلاش کرده است کنشگران مدنی را از فعالیت اجتماعی و سیاسی بازدارد.
جانباختن آزادهرزم مهدی حیدر عربی
بر پایۀ آگاهیهای رسیده، جاویدنام مهدی حیدر عربی، نوجوان ۱۸ ساله، شامگاه پنجشنبه ۱۸ دیماه ۲۵۸۴ در خیابان فرحآباد (پیروزی) تهران، در جریان خیزش ملی، آماج شلیک مستقیم گلولۀ جنگی نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی از ناحیۀ سر قرار گرفت و جان باخت.
جانباختن آزادهرزم امیر موحدی
امیر موحدی، ۲۵ ساله و اهل رشت، شامگاه جمعه ۱۹ دیماه ۲۵۸۴ در جریان خیزش ملی، با شلیک مستقیم گلولۀ جنگی نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی جان باخت.
جاویدنام امیر موحدی آرایشگر بود و از شهروندانی که در خیابانهای رشت آماج تیراندازی قرار گرفت و جاویدنام شد.
ابراز نگرانی شماری از ورزشکاران به حکم اعدام صالح محمدی
بر پایۀ آگاهیهای رسیده، شماری از چهرههای ورزشی ایران نسبت به صدور حکم اعدام برای صالح محمدی، کشتیگیر جوان اهل ساوه، ابراز نگرانی کردهاند.
بر اساس این گزارشها، صالح محمدی، آزادکار ۱۹ ساله و ساکن قم، در تاریخ ۲۵ دیماه ۲۵۸۴ توسط نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی بازداشت شده و اکنون با خطر اجرای حکم اعدام روبهروست.
صالح محمدی دارنده مدال برنز جام بینالمللی «سایتیاف» روسیه در سال ۲۰۲۴ و نایبقهرمان رقابتهای بینالمللی عبدالله موحد بوده است.
در همین زمینه، بهادر کرمی، ملیپوش پیشین بوکس ایران، با انتشار پیامی در حساب اینستاگرام خود خواستار حمایت عمومی و رساندن صدای این ورزشکار ۱۹ ساله شده است.
این واکنشها در حالی مطرح میشود که طی روزهای گذشته گزارشهای نگرانکنندهای از ربوده شدن معترضان مجروح از مراکز درمانی، شلیک «تیر خلاص» به زخمیها، و پروندهسازی امنیتی علیه بازداشتشدگان منتشر شده است؛ روندی که میتواند برای بسیاری از شهروندان، خطر صدور و اجرای احکام اعدام را در پی داشته باشد.
بازداشت ونوس حسیننژاد
بر پایۀ آگاهیهای رسیده، ونوس حسیننژاد، شهروند بهائی و ساکن کرمان، حدود ۱۰ روز پیش توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی بازداشت شده و تاکنون اطلاعی از محل نگهداری او در دست نیست.
بر اساس این گزارشها، ونوس حسیننژاد در تاریخ ۲۵ دیماه ۲۵۸۴ در محل کار خود بازداشت شده است. با گذشت بیش از ده روز از زمان بازداشت، خانواده و نزدیکان او همچنان از وضعیت جسمی، شرایط حقوقی و محل نگهداریاش بیخبرند.
ادامۀ بیاطلاعی از سرنوشت این شهروند بهائی، نگرانیها درباره تشدید فشارهای امنیتی علیه اقلیتهای مذهبی و ادامه بازداشتهای خودسرانه در ایران را افزایش داده است.
رد ادعای لغو احکام اعدام توسط جمهوری اسلامی
علی صالحی، دادستان تهران، موضوع لغو احکام اعدام معترضان را رد کرد و گفت: «برخورد ما قاطع، بازدارنده و سریع است» و شمار زیادی از پروندهها منتهی به صدور کیفرخواست شده و به دادگاه ارسال شدهاند.
این اظهارات در حالی بیان میشود که طی روزهای اخیر گزارشهایی درباره احتمال لغو صدها حکم اعدام در ایران مطرح شده بود و همزمان نگرانیها نسبت به تشدید سرکوب قضایی در جریان خیزش ملی افزایش یافته است.
بازداشت دهها پزشک و پرستار توسط جمهوری اسلامی
بر پایۀ آگاهیهای رسیده، همزمان با تشدید سرکوب و بازداشتهای گسترده در جریان خیزش ملی، دهها پزشک، پرستار و عضو کادر درمان در شهرهای مختلف ایران توسط نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی بازداشت شدهاند.
گزارشها نشان میدهد مأموران اطلاعات سپاه و نیروهای انتظامی در روزهای اخیر با یورش به برخی بیمارستانها، شماری از پزشکان و پرستاران را بازداشت کردهاند. همچنین تعدادی از پزشکان نیز با حمله مأموران امنیتی به منزل یا مطب خود بازداشت شدهاند. نامهایی چون احسان احمدی، سبحان اسماعیلدوست، غزل امیدی، بابک پورامین، صابر دهقان، علیرضا رضایی، آمنه سلیمانی، عبدالرضا حسینی، فریبا حسینی، شمسی عباسعلیزاده، علیرضا گلچینی و فرهاد نادعلی در میان بازداشتشدگان گزارش شده است.
بر اساس این گزارشها، بازداشت کادر درمان ارتباط مستقیم با نقش آنان در مداوای مجروحان اعتراضات دارد؛ مجروحانی که بسیاری از آنان بر اثر تیراندازی مستقیم و خشونت نیروهای سرکوبگر آسیب دیدهاند. درمان زخمیها و ثبت آثار گلوله و جراحات، از نگاه نهادهای امنیتی به معنای افشای ابعاد واقعی کشتار و به چالش کشیدن روایت رسمی حکومت تلقی میشود.
بازداشت پزشکان و پرستاران، تلاشی آشکار برای ایجاد ترس، قطع امدادرسانی مستقل و جلوگیری از مستندسازی جنایتها عنوان شده است؛ اقدامی که نقض آشکار حقوق بشر و اصول بنیادین اخلاق پزشکی به شمار میرود.
جانباختن دو برادر آزادهرزم توسط جمهوری اسلامی
بر پایۀ آگاهیهای رسیده، حمید ارزانلو و وحید ارزانلو، دو برادر کارآفرین و از فعالان شناختهشدۀ صنعت مبلمان ایران، شامگاه جمعه ۱۹ دیماه ۲۵۸۴ در جریان خیزش ملی در منطقۀ تهرانپارس تهران، آماج تیراندازی مستقیم نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی قرار گرفتند و جان باختند.
در جریان این تیراندازی، حمید ارزانلو با برخورد گلوله به ناحیۀ سر بهشدت زخمی و به کما فرو رفت. وحید ارزانلو، برادر او، هنگامی که برای یاری و نجات حمید به محل رفت، با شلیک دو گلوله به ناحیۀ گردن هدف قرار گرفت و او نیز به کما رفت.
حمید ارزانلو پس از چند روز بیهوشی در ۲۱ دیماه جان باخت و وحید ارزانلو نیز در ۲۷ دیماه در بیمارستان درگذشت؛ دو برادر که یکی در خون افتاد و دیگری در لحظۀ کمک، کشته شد.
بر اساس آگاهیهای موجود، نهادهای امنیتی برای تحویل پیکر این دو برادر مبلغ یک میلیارد و پانصد میلیون تومان از خانواده دریافت کرده و آنان را وادار به امضای تعهد کردهاند که علت مرگ را «سکته مغزی» اعلام کنند. همچنین شرط تحویل پیکرها، حضور اجباری خانواده در راهپیمایی حکومتی میدان انقلاب عنوان شده است.
وحید ارزانلو پدر سه کودک خردسال و حمید ارزانلو پدر دو فرزند کوچک بود؛ کودکانی که اکنون قربانیان خاموش این سرکوب مرگبار شدهاند.
جانباختن آزادهرزم عماد مودتیپور توسط جمهوری اسلامی
بر پایۀ آگاهیهای رسیده، عماد مودتیپور، شهروند ۳۰ ساله و مدرس زبان انگلیسی و آلمانی، شامگاه آدینه ۱۹ دیماه ۲۵۸۴ در محله تهرانپارس تهران، در جریان خیزش ملی، آماج شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی قرار گرفت و جان باخت.
جاویدنام عماد مودتیپور با وجود هشدار مادرش برای نرفتن به خیابان، خانه را ترک کرده بود. گفته شده است که مأموران حکومتی از فاصله نزدیک گلولهای به پهلوی او شلیک کردند.
عماد پس از برخورد گلوله، خود را به یکی از خانههای اطراف رسانده بود، اما بر اثر خونریزی شدید جان سپرد. اهالی خانه با استفاده از تلفن همراه او با آخرین شماره تماس گرفته و داییاش را در جریان قرار دادند. خانواده سپس با خودرو به محل رفته و پیکر او را منتقل کردند.
گفته میشود عماد مودتیپور کارهای مهاجرت خود را انجام داده و در آستانۀ ترک ایران بود.
جانباختن آزادهرزم علیرضا خادمی توسط جمهوری اسلامی
بر پایۀ آگاهیهای رسیده، جاویدنام علیرضا خادمی، شهروند ۳۲ ساله اهل پاکدشت، در جریان خیزش ملی و در روزهای ۱۸ یا ۱۹ دیماه ۲۵۸۴، آماج خشونت و شلیک نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی قرار گرفت و جان باخت.
بر اساس این گزارشها، آثار دو گلولۀ جنگی بر چهرۀ علیرضا خادمی دیده میشد؛ یکی در ناحیۀ چشم و دیگری در ناحیۀ چانه. همچنین بر بدن او زخمهایی وجود داشت که به گفتۀ نزدیکانش شبیه آثار ضربات قمه بوده و جراحتها بهگونهای ناشیانه بخیه شده بود.
خانوادۀ علیرضا پس از ۱۳ روز جستوجوی بیوقفه در بیمارستانها، کلانتریها و مراکز امنیتی، سرانجام پیکر او را در پزشکی قانونی کهریزک شناسایی کردند. گفته شده است برادر علیرضا با مشاهده تتوهای بدن او موفق به شناسایی پیکر شده است.
بر اساس آگاهیهای موجود، نیروهای امنیتی پس از بازجوییهای سنگین از پدر و مادر داغدار، پیکر علیرضا خادمی را تحویل دادهاند، اما خانواده از برگزاری هرگونه مراسم عمومی عزاداری منع شده است.
جانباختن آزادهرزم عسل شاکری توسط جمهوری اسلامی
بر پایۀ آگاهیهای رسیده، عسل شاکری، شهروند ۲۳ ساله و اهل تبریز، شامگاه آدینه ۱۹ دیماه ۲۵۸۴ در جریان خیزش ملی، با شلیک مستقیم گلولۀ جنگی نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی جان باخت.
گزارشها حاکی است که گلوله به ناحیۀ رحم او اصابت کرده و این جوان را در دم از پای درآورده است؛ جنایتی که حتی پیکر زنی را که پیشتر از نبرد با سرطان سربلند بیرون آمده بود، در امان نگذاشت.
عسل شاکری عکاس و فیلمبردار بود و نزدیکانش او را نماد امید و ایستادگی توصیف کردهاند. بر اساس آگاهیهای موجود، پیکر او پس از ۱۲ روز و تحت فشارهای امنیتی به خانواده تحویل داده شد.
